เล่าเรื่องจากพระคัมภีร์ (ลูกา 15:11-32)
ในเวลานั้น มีพวกคนเก็บภาษี และพวกคนบาปหลายคนต่างก็รุมล้อมกันเข้ามาฟังคำสั่งสอนของพระเยซู พวก ฟาริสีและพวกธรรมาจารย์เริ่มบ่นว่า “ดูสิ! คนนี้ยอมต้อน รับคนบาปและยังกินอาหารร่วมกับพวกเขาด้วย”
หลังจากนั้น พระเยซูจึงเล่าเรื่องนี้ให้พวกเขาฟังว่า...
รูปภาพที่ 1 ชายคนหนึ่งมีลูกชายอยู่สองคน ลูกชายคนเล็ก เข้าไปหาพ่อแล้วพูดว่า “พ่อครับ ช่วยแบ่งสมบัติส่วนที่เป็นของลูกมาให้ลูกตอนนี้เถิด” พ่อจึงแบ่งทรัพย์สมบัติให้กับลูกทั้งสองคนไป
รูปภาพที่ 2 ไม่นานหลังจากนั้น ลูกคนเล็กก็เก็บข้าวของออกจากบ้านแล้วเดินทางไปเมืองไกล ที่นั่นเขาใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือย กินหรูอยู่สบาย เที่ยวเล่นไม่หยุด จนในที่สุดเขาผลาญทรัพย์สมบัติที่ได้มาจนหมดเกลี้ยงไม่เหลืออะไรเลย พอเกิดการกันดารอาหารอย่างรุนแรงทั่วเมือง เขาจึงเริ่มแร้น แค้นไม่มีเงิน และไม่มีอะไรจะกิน
รูปภาพที่ 3 เขาจึงต้องไปของานทำกับชาวเมืองคนหนึ่ง
ชายนั้นจึงส่งเขาไปเลี้ยงหมูในทุ่งนา เขาอดอยากและหิวมากจนนึกอยากกินอาหารที่หมูกินอยู่นั้น แต่ไม่มีใครให้อะไรเขากินแม้แต่น้อย
ในที่สุดเขาก็สำนึกตัวและคิดขึ้นมาว่า “คนใช้ที่บ้านของพ่อ ไม่ว่าจะมีมากสักกี่คนก็ยังมีอาหารเหลือเฟือ พวกเขาได้กินอิ่มกันทุกวัน แต่ดูข้านี่สิ กำลังจะอดตายที่นี่” เขาจึงตัดสินใจว่า “ข้าน่าจะลุกขึ้นกลับไปหาพ่อ และบอกพ่อว่า ‘พ่อครับ ข้าได้ทำผิดต่อฟ้าสวรรค์และต่อพ่อ ข้าไม่สมควรเป็นลูกของพ่ออีกต่อไป ขอให้พ่อรับข้าเป็นเหมือนคนใช้คนหนึ่งของท่านด้วยเถิด’”
คิดได้เช่นนั้นแล้ว เขาก็ลุกขึ้นและเดินทางกลับบ้าน
รูปภาพที่ 4 แต่ระหว่างทางกลับบ้าน เขายังเดินอยู่ไกลลิบๆ พ่อของเขาเห็นลูกกำลังเดินมา และรู้สึกสงสารจับใจ
พ่อจึงวิ่งออกไปหา โผเข้ากอดคอลูกชาย จูบด้วยความรัก
ลูกชายสารภาพพูดกับพ่อว่า “พ่อครับ ลูกได้ทำผิดต่อสวรรค์และผิดต่อพ่อด้วย ข้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่ออีกต่อไป ขอให้ลูกอยู่ในฐานะคนใช้คนหนึ่งของพ่อก็พอ” แต่พ่อกลับสั่งพวกคนรับใช้ทันทีว่า “รีบไปเอาเสื้อที่ดีที่สุดมาให้ลูกเราใส่ เอาแหวนมาสวมที่นิ้ว และเอารองเท้ามาสวมที่เท้าให้เขาด้วย แล้วจงไปเอาลูกวัวตัวอ้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกัน วันนี้เราจะจัดงานเลี้ยงฉลองเพราะลูกของเราคนนี้ตายแล้วแต่กลับเป็นขึ้นอีก หายไปแล้วแต่ได้พบกันอีก” พวกคนใช้จึงเริ่มจัดงานเลี้ยงอย่างชื่นบาน
ส่วนลูกชายคนโตกลับจากทำงานในทุ่งนา เมื่อเข้าใกล้บ้านก็ได้ยินเสียงดนตรีและการเต้นรำ เขาเรียกคนใช้มาถามว่าเกิดอะไรขึ้น คนใช้ตอบว่า “น้องชายของท่านกลับ มาบ้านอย่างปลอดภัย และพ่อของท่านให้ฆ่าลูกวัวตัวอ้วนพีเพื่อเลี้ยงฉลองกัน!” ลูกชายคนโตกลับโกรธมากและไม่ยอมเข้าไปในบ้าน พ่อจึงออกมาขอร้องให้เข้าไปข้างใน
รูปภาพที่ 5 แต่ลูกชายตอบพ่อว่า “ดูซิ ข้ารับใช้พ่ออย่างซื่อสัตย์มาตลอดกี่ปีแล้ว ข้าไม่เคยละเมิดคำสั่งของพ่อเลย แต่พ่อไม่เคยให้แม้แต่ลูกแพะสักตัวหนึ่งแก่ข้า เพื่อฉลองกับเพื่อนฝูง แต่เมื่อลูกคนนี้ของพ่อที่ผลาญเอาสมบัติของพ่อไปใช้กับหญิงโสเภณีกลับมา พ่อถึงกลับฆ่าลูกวัวอ้วนเลี้ยงฉลองให้มัน” พ่อจึงตอบลูกชายของเขาว่า “ลูกเอ๋ย เจ้าก็อยู่กับพ่อตลอดเวลา และทุกสิ่งที่เป็นของพ่อก็เป็นของเจ้า แต่วันนี้ เราควรจะยินดีและเฉลิมฉลองกัน เพราะน้องของเจ้าเหมือนตายไปแล้วแต่กลับเป็นขึ้นมา เคยหลงหายไปแต่กลับได้พบกันอีก”
แผนการแห่งความรอด
ภาพของพ่อในคำอุปมานี้เปรียบเสมือนพระบิดาในสวรรค์ที่เปี่ยมด้วยความรัก พระเจ้ารักหนู เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างหนู หนูเป็นของพระองค์ ไม่ว่าหนูจะเคยทำผิดพลาด หรือห่างเหินจากพระองค์แค่ไหน พระองค์ยังรอคอยให้หนูกลับมาหาพระองค์เสมอ ไม่มีความบาปผิดไหนที่ใหญ่เกินไปที่พระเจ้าจะให้อภัยไม่ได้ ไม่มีใครชั่วช้าเลวทรามเกินกว่าที่พระเจ้าจะยกโทษให้สำหรับเด็กที่ไม่เป็นคริสเตียน หากหนูรู้ตัวว่า หนูเคยเป็นเด็กไม่ดี เคยทำผิดพลาดหลายครั้งหลายครา หนูต้องการการให้อภัยและการเริ่มต้นใหม่ หนูจำเป็นต้องกลับใจใหม่ สำนึกว่าหนูเป็นคนบาปที่ต้องการความเมตตาจากพระเจ้า ตัดสินใจที่จะเชื่อวางใจในพระเยซูให้เป็นผู้ช่วยให้รอดของหนู พระเจ้าก็พร้อมเสมอที่จะให้อภัยยกโทษบาปของหนู และให้หนูเข้าส่วนเป็นครอบครัวของพระองค์
พระคัมภีร์เกี่ยวข้องกับหนูอย่างไร
พี่ชายคนโตไม่พอใจที่พ่อจัดงานเลี้ยงให้น้องคนเล็ก ใจของเขาในเวลานั้นขาดความรักเมตตาน้อง มีแต่ใจอิจฉา ช่างจดจำความผิดของน้อง เขาตัดพ้อกับพ่อว่า พ่อไม่เคยให้แม้แต่ลูกแพะสักตัวแก่เขาเลย แต่หนูจำได้ไหมว่าตอนต้นเรื่อง เมื่อลูกชายคนเล็กขอสมบัติจากพ่อ พ่อได้แบ่งสมบัติให้แก่ลูกทั้งสองคน ซึ่งในธรรมเนียมของชาวยิว ลูกชายหัวปี (คนโต) จะได้รับมรดกเป็น 2 ส่วนในขณะที่ลูกคนอื่นๆ จะได้รับคนละ 1 ส่วน นั่นหมายความว่า พี่ชายคนโตนี้ได้รับมรดกจากพ่อมากกว่าน้องชายสองเท่า นี่เองเป็นเหตุให้พ่อพูดกับเขาว่า “ทุกสิ่งที่เป็นของพ่อก็เป็นของเจ้า” เพราะฉะนั้น คำตัดพ้อของพี่ชายคนโตที่ดูเหมือนพ่อนั้นไม่ยุติธรรมเลย นั่นเป็นเพียงความรู้สึกของเขาเท่านั้น แต่ความเป็นจริงแล้ว ที่พ่อต้อนรับน้องชายกลับบ้านก็เพราะ ความรัก ความเมตตา ให้อภัย สำหรับเด็กที่เป็นคริสเตียน พระเจ้าพระบิดาก็เป็นเช่นนั้น พระองค์ต้องการให้หนูที่เป็นลูกของพระเจ้ามีใจเมตตา ให้อภัย และยินดีกับคนที่กลับใจ ต้อนรับเขาเข้าในครอบครัวของพระเจ้า ไม่ว่าเขาจะมีฐานะแบบไหน รูปร่างหน้าตาอย่างไร หรือเคยเป็นคนไม่น่ารักแค่ไหน เมื่อพระเจ้ายินดีให้อภัยและยอมรับเขา หนูเองก็ควรร่วมยินดีกับพระองค์ด้วย
ข้อกำหนดในการใช้บทเรียนรูปภาพ เราต้องการให้บทเรียนและรูปภาพประกอบเป็นพระพรสำหรับทุกท่าน ดังนั้นจึงขอความร่วมมือจากท่านที่จะไม่นำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ หรือใช้ในทางที่เบี่ยงเบนไปจากวัตถุประสงค์ของเรา
คำถามอภิปราย
(คำถามไม่เพียงทบทวนเนื้อหาจากบทเรียนเท่านั้น แต่ช่วยกระตุ้นให้เด็กได้คิดใคร่ครวญประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง บางคำถามอาจไม่มีคำตอบผิดหรือถูก แต่ช่วยให้เกิดการอภิปรายกันในห้องเรียน เพื่อเด็กจะได้เรียนรู้ในการแสดงความคิดเห็นและรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นด้วยในเวลาเดียวกัน)
- ลูกคนเล็กขออะไรจากพ่อ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สมควรทำเป็นอย่างยิ่ง?
- เมื่อลูกชายคนเล็กได้สมบัติจากพ่อแล้ว เขาทำอะไร?
- หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายคนเล็ก? หากหนูเป็นเขา หนูจะทำอย่างไรต่อไป?
- พ่อแสดงความรักเมตตากับลูกชายคนเล็กอย่างไรบ้าง เมื่อเขากลับบ้าน?
- หนูคิดว่า ทำไมพี่คนโตถึงไม่ดีใจ และยินดีต้อนรับน้องชาย เมื่อเห็นว่าเขากลับมาบ้านแล้ว?
- คำอุปมานี้สอนหนูเกี่ยวกับความรักของพระเจ้า พระบิดาอย่างไรบ้าง?
- หนูสามารถตอบสนองความรักของพระเจ้าที่มีต่อหนูได้อย่างไรบ้าง?
กิจกรรม
“ไม่มีอะไรจะทำให้เราขาดจากความรักของพระเจ้าได้” (กิจกรรมสร้างสรรค์)
สิ่งที่ต้องเตรียม
- แก้วน้ำที่ปากมีขนาดกว้างประมาณ 3-4 นิ้ว
- จานกระดาษขนาด 7 นิ้วจำนวน 1 ใบ
- แกนกระดาษทิชชูแผ่นใหญ่ขนาด 10 นิ้ว (หากไม่มี สามารถใช้กระดาษม้วนให้มีลักษณะเหมือนแกนกระดาษทิชชูเองได้)
- ไข่
- ปากกาเมจิก
วิธีทำ
คุณครูเตรียมแก้วใส่น้ำประมาณ 3/4 ของแก้ว เปรียบเทียบแก้วน้ำเสมือนความรักของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ รวมถึงตัวเด็กๆ ด้วย (อาจเขียนคำว่า “ความรักของพระเจ้า” บนสติกเกอร์ติดลงบนแก้ว)- เขียนคำว่า “แยกออกจาก” ตรงกลางจานกระดาษ แล้ววางจานลงบนปากแก้วน้ำ
- อ่านข้อพระคัมภีร์ โรม 8:38-39 “เพราะข้าพเจ้าแน่ใจว่า แม้ความตายหรือชีวิต หรือบรรดาทูตสวรรค์ หรือเทพเจ้า หรือสิ่งซึ่งมีอยู่ในปัจจุบัน หรือสิ่งซึ่งจะมีในภายหน้า หรือฤทธิ์เดชทั้งหลาย หรือซึ่งสูง หรือซึ่งลึก หรือสิ่งใดๆ อื่นที่ได้ทรงสร้างแล้วนั้น จะไม่สามารถทำให้เราขาดจากความรักของพระเจ้า ซึ่งมีอยู่ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้”
- ในพระคำของพระเจ้าบอกกับเราว่า ไม่มีอะไรที่สามารถทำให้เราขาดจากความรักของพระเจ้าได้เลย ลองให้เด็กๆ คิดถึงสิ่งที่อาจพรากมนุษย์/ตัวเด็ก ออกจากความรักของพระเจ้า เช่น ความตาย ความชั่วร้าย คำโกหกหลอกลวง ความผิด มารซาตาน เงินทอง เป็นต้น ให้คุณครูเขียนคำเหล่านี้ลงบนแกนของกระดาษทิชชู
- เมื่อเขียนคำเหล่านี้เสร็จแล้ว ให้ตั้งแกนกระดาษตรงกลางของจานกระดาษ
- เปรียบไข่ที่คุณครูถืออยู่ในมือ เสมือนตัวเด็กๆ วางไข่ลงบนยอดของแกนกระดาษ
- ความรักของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์นั้น ไม่มีอะไรที่จะสามารถทำให้เราขาดจากความรักของพระเจ้าได้ เมื่อคุณครูพูดจบให้ใช้มือดึงจานกระดาษอย่างเร็วที่สุดออกไปทางด้านข้างให้พ้นจากปากของแก้วน้ำ
- ผลลัพธ์: ไข่จะตกลงในแก้วน้ำที่มีน้ำอยู่ด้านล่าง เป็นการทดลองสนุกๆ ที่ทำให้เด็กได้จดจำความจริงที่ว่า “ไม่มีอะไรที่จะทำให้เราขาดจากความรักของพระเจ้าได้”
