T I P S สำหรับคุณครู
มัทธิว 10:42 “ถ้าผู้ใดจะเอาน้ำเย็นสักถ้วยหนึ่ง ให้คนเล็กน้อยเหล่านี้คนใดคนหนึ่งดื่ม เพราะเป็นสาวกของเรา เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า คนนั้นจะไม่ขาดบำเหน็จแน่นอน” น้ำเย็นหนึ่งแก้วในวันที่ร้อนระอุสามารถนำความชื่นใจให้กับคนที่กระหาย น้ำเย็นหนึ่งแก้วอาจเป็นคำชมเชยของคุณครูที่นำความชื่นใจมาถึงเด็กที่ได้รับ
มหาวิทยาลัยโตรอนโตได้ทำการศึกษาวิจัยในเด็ก 100 คนและพบว่าเด็กอายุ 8 ปีขึ้นไปจะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มีใจกว้างขึ้นเมื่อได้รับคำชมเชยถึงลักษณะนิสัยของพวกเขามากกว่าการชมเชยสิ่งที่เขาทำไป เช่น “หนูเป็นคนใจดีมากที่ช่วยเพื่อน” แทนที่จะเป็นคำชมว่า “หนูทำได้ดีมากที่ช่วยเหลือเพื่อน” น้ำเย็นหนึ่งแก้วนี้สามารถส่งผลดีมากมายในชีวิตของเด็ก
เล่าเรื่องจากพระคัมภีร์ (มัทธิว 14:22-36, มาระโก 6:45-56)
หลังจากที่พระเยซูได้สั่งสอนประชาชน และทำการอัศจรรย์เลี้ยงชาย 5,000 คนแล้ว พระเยซูก็สั่งให้พวกสาวกลงเรือและข้ามฟากล่วงหน้าไปก่อน ในขณะที่พระเยซูรอส่งฝูงชนกลับไปบ้านของพวกเขา และเมื่อฝูงชนกลับไปหมดแล้ว พระเยซูจึงขึ้นไปบนภูเขาเพียงลำพังเพื่อใช้เวลาอธิษฐานที่นั่น (จำได้ไหมว่า ก่อนที่พระเยซูจะสั่งสอนประชาชนและเลี้ยงอาหารพวกเขาในวันนั้น พระเยซูและพวกสาวกตั้งใจว่าจะนั่งเรือไปหาที่พักสงบ แต่เมื่อเรือมาถึงฝั่ง ประชาชนมากมายก็มาเฝ้ารอพระเยซูกันอยู่แล้ว แผนการที่จะใช้เวลาพักสงบของพระเยซู จึงถูกเลื่อนมาจน ถึงเวลานี้)
รูปภาพที่ 1 เมื่อเวลาล่วงเลยไปดึกมาก พระองค์ยังอยู่บนภูเขาแต่ลำพัง ในขณะนั้นเรือของพวกสาวกกำลังลอยอยู่กลางทะเลสาบกาลิลี และถูกคลื่นซัดไปมาเพราะทวนลมอยู่ เมื่อเวลาใกล้รุ่งสาง ซึ่งเป็นเวลาจวนสว่าง ยังแลเห็นอะไรไม่ชัด (ประมาณตี 3-6 โมงเช้า) พระเยซูเดินบนน้ำทะเลเพื่อจะไปยังเรือของพวกสาวกที่อยู่กลางทะเล
รูปภาพที่ 2 เมื่อสาวกเห็นว่าอะไรที่รูปร่างเหมือนคนกำลังเดินอยู่บนน้ำ เขาทั้งหลายต่างแตกตื่นตกใจกลัว เพราะไม่มีมนุษย์ธรรมดาคนไหนจะเดินไปมาบนน้ำได้ พวกเขาร้องกันจนเสียงหลงว่า “ผี...ผี!!!” พระเยซูจึงรีบพูดกับพวกเขาทันทีว่า “ทำใจดีๆ เถิด นี่เราเอง! อย่ากลัวเลย” เมื่อพวกสาวกกำลังไตร่ตรองคำพูดของพระเยซูอยู่ เปโตรร้องตอบพระเยซูออกไปว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าเป็นพระองค์แน่แล้ว ขอเรียกให้ข้าพระองค์เดินบนน้ำไปหาพระองค์เถิด” พระเยซูจึงตอบว่า “จงมาเถิด”
รูปภาพที่ 3 เปโตรจึงตัดสินใจก้าวเท้าออกจากเรือ แล้วเดินบนน้ำตรงไปหาพระเยซู แต่เมื่อเขาเดินไปได้สักหน่อยเขาเห็นคลื่นลมแรงพัดมาปะทะตัวเขาก็เริ่มรู้สึกกลัว แล้วตัวของเปโตรเริ่มจมลงไปในน้ำ เขาร้องตะโกนว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยข้าพระองค์ด้วย”
รูปภาพที่ 4 พระเยซูจึงเอื้อมมือจับเขาไว้ทันที แล้วพูดว่า “ช่างมีความเชื่อน้อยเสียจริง เจ้าจะสงสัยไปทำไม?” เมื่อพระองค์กับเปโตรขึ้นเรือแล้ว ทันใดนั้นคลื่นลมก็สงบลง ทันที พวกสาวกที่อยู่ในเรือจึงมาก้มกราบนมัสการพระองค์ และพูดว่า “พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้าจริงแล้ว” เมื่อพวกเขาข้ามฟากไปแล้วก็มาขึ้นฝั่งที่แขวงเยนเนซาเรท คนที่นั่นจำพระองค์ได้ ก็ส่งข่าวไปทั่วเมือง และต่างก็พาคนเจ็บป่วยมาหาพระเยซู พวกเขาขอพระองค์โปรดให้พวกเขาได้แตะต้องเพียงเสื้อของพระองค์เท่านั้น และใครได้แตะต้องก็หายป่วยทุกคน
แผนการแห่งความรอด
ใช่แล้ว! พระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้าจริงๆ พระองค์มีฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ และไม่ว่าหนูจะตกอยู่ในสถานการณ์ใด พระเยซูสามารถช่วยได้และทันเวลาเสมอ ชีวิตที่ไม่มีพระเยซู ก็เหมือนเรือของพวกสาวกที่ไม่มีพระเยซูอยู่ในเรือด้วย เมื่อพวกเขาต้องประสบพายุคลื่นลมแรง ปัญหาต่างๆ ในชีวิต เรือจะลอยเคว้งคว้างสู้คลื่นลมแต่ลำพัง น่ากลัว
สำหรับเด็กที่ไม่เป็นคริสเตียน แต่หากหนูต้องการให้พระเยซูเข้ามาอยู่ในเรือชีวิตของหนู เป็นพระผู้ช่วยที่มีอำนาจเหนือคลื่นลม และสารพัดสิ่งในโลกนี้ หนูต้องเชื่อและวางใจในพระองค์ บอกกับพระเยซูว่า หนูต้องการให้พระเยซูเข้ามาอยู่ในชีวิตของหนู และพระองค์จะช่วยหนูได้ในทุกๆ เรื่องเหมือนกับที่พระเยซูยื่นมือช่วยเปโตรไว้ทันทีที่เขาร้องขอให้พระเยซูช่วยเขา
พระคัมภีร์เกี่ยวข้องกับหนูอย่างไร
หนูคิดว่าเปโตรมีความเชื่อมากหรือน้อย? หลายคนอาจตีตราว่าเปโตรมีความเชื่อน้อย จากประโยคที่พระเยซูพูดว่า “ช่างมีความเชื่อน้อยเสียจริง” แต่ถ้าลองพิจารณาให้ดี เปโตรมีความเชื่อมากกว่าทุกคนที่อยู่ในเรือ และยังกล้าหาญที่ก้าวออกจากเรือ เอาเท้าเหยียบลงบนน้ำ เขากล้าทำในสิ่งที่มนุษย์ปุถุชนธรรมดาคิดแล้วว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ (มาปรบมือให้เปโตรกันหน่อย) แต่เกิดอะไรขึ้นกับเปโตร เมื่อเขาเริ่มมองไปรอบๆ เขาคงเห็นคลื่นในทะเล รู้สึกว่าลมที่พัดมาปะทะตัวเขาแรงขึ้น เขาจึงเริ่มรู้สึกกลัว และสงสัยในสิ่งที่เขาทำอยู่
สำหรับเด็กที่เป็นคริสเตียน ให้หนูเรียนรู้จากเปโตร เมื่อหนูเป็นคนของพระเจ้า ให้หนูเพ่งดูที่พระเยซูผู้ทรงฤทธิ์ พระองค์มีฤทธิ์อาจสามารถช่วยหนูได้ อย่าให้หนูพึ่งพา คาดเดา ใช้ความเข้าใจของตัวเอง เมื่อหนูรู้สึกกลัว ร้องหาพระองค์ เมื่อหนูวิตกกังวล วิงวอนเชื่อพึ่งในฤทธิ์อำนาจของพระองค์ พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้าที่ช่วยหนูได้จริงๆ
ข้อกำหนดในการใช้บทเรียนรูปภาพ เราต้องการให้บทเรียนและรูปภาพประกอบเป็นพระพรสำหรับทุกท่าน ดังนั้นจึงขอความร่วมมือจากท่านที่จะไม่นำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ หรือใช้ในทางที่เบี่ยงเบนไปจากวัตถุประสงค์ของเรา
คำถามอภิปราย
(คำถามไม่เพียงทบทวนเนื้อหาจากบทเรียนเท่านั้น แต่ช่วยกระตุ้นให้เด็กได้คิดใคร่ครวญประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง บางคำถามอาจไม่มีคำตอบผิดหรือถูก แต่ช่วยให้เกิดการอภิปรายกันในห้องเรียน เพื่อเด็กจะได้เรียนรู้ในการแสดงความคิดเห็นและรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นด้วยในเวลาเดียวกัน)
- พระเยซูขึ้นไปบนภูเขาเพื่อทำอะไร?
- เมื่อสาวกเห็นพระเยซูเดินบนทะเลเข้ามาใกล้ พวกสาวกตอบสนองอย่างไร?
- สาวกคนไหนที่เดินบนน้ำไปหาพระเยซู? ถ้าหนูเป็นสาวกที่อยู่ในเรือ หนูจะกล้าก้าวออกไปจากเรือไหม? ทำไม?
- เมื่อเปโตรยืนอยู่บนน้ำ และมองดูที่คลื่นลมแรง เขารู้สึกอย่างไร? และเกิดอะไรขึ้นกับเขา?
- เมื่อเปโตรร้องว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยข้าพระองค์ด้วย” พระเยซูทำอย่างไร?
- หนูคิดว่าทำไมพวกสาวกทั้งหลายจึงพูดว่า พระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้าจริงแล้ว?
- เมื่อเรามีปัญหาในชีวิต ทำไมเราจึงควรเพ่งมองดูที่พระเยซูมากกว่าเพ่งดูที่ปัญหา สถานการณ์รอบข้างของตัวเอง?
